Op 10 november 2008 zijn wij wederom naar Ieper gekomen.
Ditmaal met bijzondere redenen, 90 jaar geleden werden op de 11e dag van de 11e maand om 11 uur de wapens neergelegd na een vier jaar durende, bloederige oorlog.

De dag begon vroeg voor ons. In de hoop een goed plekje te vinden zodat we de speciale Last Post aan de Menenpoort goed konden zien zijn we om 9 uur richting de Menenpoort gelopen
Helaas voor ons waren we er niet vroeg genoeg bij, want veel meer mensen hadden dit idee. Na uiteindelijk een redelijk plekje gevonden te hebben moesten we nog lang wachten tot de ceremonie begon. En wat was het koud en nat! Maar dit maakte niet uit, er was voldoende te zien.

De indrukwekkende ceremonie begon met de aankomst van fanfares, militaire bands, doedelzakspelers, hoogwaardigheids bekleders en noem maar op, het nam de hele stoet (die vanaf het marktplein, waar ook nog een groot scherm stond, vertrok) ruim een half uur in beslag om zijn plekje te vinden.

(Video verslag van Giles)

Na de ceremonie zijn we even terug gelopen naar de camping om op te warmen want we waren verkleumd!

Maar goed, daarna snel weer terug gelopen naar het centrum. Inmiddels was het weer een heel stuk beter geworden en scheen het zonnetje.

Om 8 uur ‘s avonds werd de dagelijkse Last Post ceremonie gehouden, en ook daar wilden wij bij zijn.
De tussenliggende tijd hebben we goed weten te vullen want, er was veel te zien en te horen op het plein. Bands die lekker liepen te spelen met een heel publiek eromheen. Mannen in oude uniformen. Ook hebben we gekeken wat nou al die papieren Poppies op de wal rondom de Menenpoort nou waren. (Dit bleken ruim 60000 Poppies te zijn die verspreid zijn in de UK en waar mensen een bericht op konden zetten, en die konden terugzenden om geplaatst te worden)
Er was een hele aparte sfeer.

Tegen half 7 zijn we terug gelopen naar de Menenpoort. Wederom was het druk, maar dit keer hebben we een erg mooi plekje gevonden, vlak bij de poort. Hierdoor hebben we dit maal alles goed mee kunnen krijgen. Hier hebben we staan praten met een man die onze anderhalf uur wachten tot de start van deze ceremonie vol heeft weten te maken met geweldige verhalen vol wetenswaardigheden over Ieper in de oorlog.

Het was een erge indrukwekkende dag die we voor geen goud hadden willen missen.

Rechts: De popies werden op de wal om de menenpoort geplaatst.

Wachten voor de ceremonie.

Links: Kransen zee na afloop van de ceremonie om 11 uur.
Rechts: Gaaf om te zien, mannen in wo1 uniformen onder de Menenpoort!

Veel te zien op het plein

Acht uur ‘s avonds

Natuurlijk hebben wij in de dagen dat we in Ieper waren nog meer gezien.                           Bekijk via deze links.

*De Dodengang in Diksmuide
*Dodencellen en executiepaal in Poperingen
*Tyne cot cemetery

Voor de 2e keer in 2 maanden tijd weer terug uit Ieper. Nog meer gave dingen gezien, zoals “Hill 62″, waar de loopgraven er nog net zo bij liggen als 90 jaar geleden (heel indrukwekkend, maar later begrepen dat dit niet origineel maar nagemaakt is) We hebben nogmeer begraafplaatsen met allemaal hun eigen verhaal. We zijn naar Essex Farm geweest, daar waar John McCrea in 1915 het gedicht “In Flanders fields” schreef…  We hebben met de metaaldetector een bomkop van een klusterbom gevonden en overblijfselen van een loopgraaf, tjsa, teveel om alle indrukken op te schrijven, maar het was wederom geweldig!!!
Hieronder een paar foto’s.

Stapels met granaten en de loopgraven.

The heart of Flanders fields, en dit paaltje staat ongeveer 2 km uit het centrum van Ieper, tot zo ver zijn de Duitsers gekomen.

Gevonden bom en gevonden bomkop (de bomkop hebben we mee genomen, de bom maar niet, beetje te gevaarlijk)

(Alle onderstreepte woorden bevatten een link naar meer informatie!)

Ik ben dus met Onno, die dus spul uit de tweede wereldoorlog spaart, en Jorn, die geschiedenis leraar is en ook spullen uit de 1e en 2e oorlog spaart, naar Ieper gegaan.

Vrijdag zijn we naar Ieper gereden, en dat ging zowaar goed, in 1x, geen files of ongelukken en ik reed met twee mannen zonder rijbewijs voor het eerst in het buitenland met de auto van mijn schoonouders…
Daar aangekomen, tentjes opgezet, rose en biertjes en de BBQ aan… Die deed het niet zo goed, dus uiteindelijk alles in de pan gebakken :-S. ‘s avonds zijn we richting het centum van Ieper gelopen. Dit stadje is al erg oud, en het centrum is omringd door een wal en is in een stervorm gebouwd. Dat zag er allemaal al erg mooi uit. Eenmaal in het centrum zag alles er zo romantisch uit!
Ieper is in de eerste wereldoorlog in 4 slagen (1914, 1915, 1917 en 1918) echt compleet aan gort geschoten. Na de oorlog hebben ze alles weer herbouwd zoals het was, het lijkt dus alsof je 200 jr in de tijd terug zapt!
Toen we terug waren op de camping nog lekker gekletst en toen lekker naar bed. De jongens zijn nog even gaan lopen en zijn toen een kat tegen gekomen op de wal, deze kat kwamen we al eerder tegen, al miauwend, bij de ingang van de camping. Die kat hebben ze maar Tuttie genoemd, en is helemaal terug mee gelopen naar de camping (dat was zo’n 1.5 km) Ik werd om een uur of 5 nog even wakker met een kat voor de tent…

Zaterdag hebben we fietsen gehuurd en zijn we in de omgeving gaan fietsen, ongeveer 15/20 km heuveltje op en af, het landschap is daar echt geweldig mooi, en het weer was precies goed, in een t-shirtje met een lekker zonnetje. We gingen op pad om een beetje te zoeken naar spulletjes uit de oorlog, die hebben we helaas tijdens deze fietstocht niet tegen gekomen… Wel zijn we vooral heel veel Britse en Amerikaansen oorlogs begraafplaatsen tegen gekomen, deze doken echt overal op! (die kleine op de foto met die kastjes ervoor was echt zomaar tussen de bossen en weilanden al een heel eind van het fietspad af|) Alle begraafplaatsen die we zaterdag gezien hebben waren allemaal super goed onderhouden en helemaal wit! Vooral het “lege” gevoel overheersde daar! Er zijn in totaal ruim 1000 begraafplaatsten met soldaten die overleden zijn in “De grote oorlog” zoals ze de 1e wereld oorlog in Belige noemen. Ook zijn we een paar bunkers tegen gekomen onderweg die bij een boer op zijn land stonden.
‘S avonds zijn we naar de Menenpoort gegaan voor “The last post” De Menenpoort is een grote boog, geschonken door de Britten aan Ieper. Hierop staan alle namen van Britse soldaten die nooit weer gevonden zijn, 1 grote tegel is nog leeg… Echt overal, overal namen…
Elke avond word bij de Menenpoort The last post geblazen, een minuut stilte gehouden, en in ons geval, de slachtoffers genoemd die in die week overleden zijn.
Daarna nog wat rondgelopen, en wat gegeten, en toen weer terug naar de camping, alles gaat daar dus om 10 uur dicht… Bij aankomst op de camping was de poes er weer, en die is weer ‘s nachts met de jongens op pad gegaan…

Zondag, rustigaandag. Ik ben op mijn gemakkie koffie gaan maken en broodjes gaan halen in het dorp. Wilde de kerk nog even zien van binnen want die zag er erg mooi uit van buiten, en zat dus om half 10 bij de kerk dienst.
Na het ontbijt ging ik nog even douchen en vond daarna Onno en Tuttie de poes op het matje aan met mijn kussen en vest. Tuttie is er de hele middag niet meer af gegaan…  ‘s middags gezellig met Onno richting het dorp gegaan. We kwamen op het super idee om nog even langs de wal te gaan kijken of er toevallig wat lag, we hadden namelijk nog niets gevonden om mee naar huis te nemen… Nou ja, daar hebben we dus best wel wat gevonden, een musket kogel van voor de 1e wereld oorlog, een kettingkje dat aan een insigne hoort uit de 1e wereldoorlog, en een muntje uit de 2e wereldoorlog… Cool!

Maandag moesten we helaas weer naar huis, maar we hadden natuurlijk echt geen zin, en zijn dus na vertrek van de camping en afscheid van de poes de echt elke keer opdook, eerst nog Ieper in gegaan! Daar heeft Onno nog een kop van een klusterbom gekocht (deze was de eerste met een timer erop) en een kolf van een Lee Enfield geweer. (later thuis heeft hij er twee kogels uit weten te halen die gedateerd waren met 1917)
Na Ieper gezien te hebben, zijn we nog naar de Duitse begraafplaats geweest. Jorn vertelde al meteen dat die er zo anders uitzag, en inderdaad, hoe leeg en wit die andere begraafplaatsen waren, hoe zwart en met een bedrukt gevoel deze was! Er staat een standbeeld met 4 rouwende soldaten, zo hier en daar staan 3 kruisjes naast elkaar, alle stenen zijn zwart en liggen, ipv staan, en er is een groot massagraf met ongeveer 25.000 mensen waarvan er bijna 8000 onbekend zijn. In totaal liggen er ruim 35.000 mensen, onder elk steentje zo’n 20 waarvan een 4e onbekend….
Hierna zijn we nog naar en monument voor Canadese soldaten die omgekomen zijn gereden, dit is de grote paal, en daarna zijn we richting huis gegaan…

We zijn het er alle 3 over eens, het was echt een super tof weekend, snel de rest gaan zien!!!